I like what remains. Like sediment, Ash and an echo. This is a forum to talk about that which remains.
Στη χάση και στη φέξη
Περιπλανώμενη η κόκκινη βούλα
συνάντησε μια μπλεπράσινη λαχτάρα
και μια συνωμοσία κατεργαρέων
Από τα αριστερά ήταν η σκιά του πεύκου
και από δεξιά ο χαρταετός που της έμαθε
να αμολάει καλούμπα
πού να πρωτοκοιτάξει η αναποφασιστικότητα
Και -ακόμα παραπάνω-
Ποιον δρόμο να πάρει
η βούληση
Κόκκινη βούλα τη λέγανε
Και την καίγανε
Όπως ο αυγουστιάτικος ήλιος
Την έξωμη κατανόηση
–
We met with Persephone, near the flowers
She was wearing a sleeveless habit
She had no make up of reasons on
and was out of breath with her passions
We talked about random meetings
And even though neither Ade nor Dimitra made an appearance
She vanished
And she only left me
Her Red Petal
It was neither a reminder of
the return of spring
Nor the longing for the winter
But the simplicity of IwastherethenandIamherenowmeandmyself
via Women
Bricks
one on the top of the other
The result
is so different
to their pile
sedimentary 