Οπως η θάλασσα αγγίζει στην άκρη του ορίζοντα τον ουρανό
Έτσι και η άπλετη ζωή αγγίζει στην άκρη του ορίζοντα
Τη φαντασίωση μας·
Ή μια μπλε ή άλλη γαλάζια
Άλλοτε η άκρη λευκή
Άλλοτε σαν αχνός
Το νόημα μάλλον δεν είναι στο άγγιγμα
Αλλά στο όπως
Που όποτε πας να το πιάσεις γίνεται άλλοτε λευκό
Άλλοτε σαν αχνός
Αστροφεγγιζει γεμάτο
ακριβές τυχαίο φτερούγισμα
Νομίζω πως αν πετάξω θα σε βρω
Και όλο γκρεμοτσακίζομαι
Αλλά εκεί στην ελεύθερη πτώση
Ακούω τη φωνή σου να λέει:
«Όπως» είναι η μεταφορά
Και η φαντασίωση σου δεν συλλαμβάνει την απλεσια
sedimentary 